Franz Courtens was een Vlaams kunstschilder. Hij werd geboren in Dendermonde als zoon van een schipper. Van zijn vader kreeg hij maar moeilijk de toelating om zich in te schrijven bij de plaatselijke Koninklijke Academie voor Schone Kunsten, waar hij studeerde onder Jacques Rosseels , Isidore Meyers en Frans Vinck.
Hij vestigde zich in Brussel, maar was ook vaak in Haarlem te vinden. Zijn werken zijn meteen een succes, met motieven als de omgeving van Brussel en het omringende platteland, Brugge en ook Holland, zo ook dieren en marines. Het succes lag in het kleurrijke palet van atmosferische veranderingen.
Hij wordt professor aan het NHISKA in Antwerpen in 1903 en lid van de Koninklijke Academie van België in 1904. Zijn tijdgenoten (en critici) beschouwden hem als speerpunt van het Impressionisme en noemden hem “de Rubens van het landschap”.
Vanaf 1907 schilderde hij geregeld in het park van Laken, op invitatie van de Koninklijke familie. Deze verhief hem bij order van Koning Albert I tot baron.
Hij was de vader van de kunstschilder Hermann Courtens (1884 - 1956) en van de beeldhouwer Alfred Courtens (1889 - 1967).
Zijn zoon Alfred vervaardigde een bronzen buste die sinds 2004 na een paar omzwervingen, in de vroegere Dendermondse Scheldestraat, herdoopt in Franz Courtensstraat, is te zien. Aldaar stond ook zijn ouderlijk huis.
|
